Situaties! Als ik mijn ego effe opzij zet (auch) dan moet ik toegeven dat ik me af en toe (heel af en toe) zo zelf eens in situaties wring. Ge kent ze wel: je stormt vol enthousiasme en vol overmoed op iets af, dichterbij gekomen denk je ‘Oeps, dit is niet wat ik dacht’, spontaan zakt die staart wat verdiepingen lager, je maakt een bocht rechtsom  en de enige veilige plaats is achter de benen van baas!

Mensen noemen dat de oerang-oetang techniek. Blijkbaar zetten die beesten zich ook achter de sterkste om hulp en steun te gaan zoeken en iets groter te lijken dan ze eigenlijk zijn.

Eerlijk???

Wat die oerang-oetangs doen, weet ik niet maar wat ik wel weet is dat ik andere  beestjes in mijn leven al net hetzelfde heb zien doen!

Ha, zegt Paul tegen bazin in de cafetaria, daar buiten zitten 2 mensen die zijn komen vragen achter de hondenclub.

Ok, zegt bazin, ik zal daar dan eens gaan polsen.

Ze stormt daar vol enthousiasme op  af om dichterbij te komen te zien dat dit helemaal geen nieuwe leden zijn die geinteresseerd zijn maar An en Denis (mensen in het hondenwereldje waar bazin wel respect voor heeft), plots komt dat kleine verlegen blaubergse meisje boven ipv de universitair afgestudeerde klepper en zakt dat ego spontaan een verdieping lager,  volgt er spontaan een bocht naar rechts, veilig achter de benen van Guido (die gelukkig net was aangekomen): de kleine achter de grote... al piepend….

Oerang-Oetang!!!

Ik zou zeggen:

* Beste mensjes: welkom in de diernwereld, beestjes onder elkaar, met allemaal dezelfde maniertjes!

* Beste bazinnetje: trek het je niet aan. Als het dan toch van de apen afkomstig is,... ge weet wel... de kleine achter de grote... Dan weten we nu ook wel wie hier de grootste a... is!

 

 

Trots op mijn scherp observatievermogen alweer een verdieping hoger kwispelend,

Miss Cruèl.