Soms zie je bazin zo supercontent rondlopen. Vrijdag was weer zo’n dag: ze had een dagje verlof, ’t zonnetje scheen, baas was wel werken dus we hadden de dag voor ons alleen. Rustig opgestaan, tijd voor een ontspannende ochtendwandeling met zijn allen. Daarna een échte energetische massage (was haar gelapt door een vriendin) waardoor ze nog relaxter naar huis kwam dan ze al was. Helemaal in de wolken want die energetische masseuse had gezegd dat ze straalde van rustige energie (nvms: wij weten hier wel beter J), completely in touch with mother nature.

Voilà, zag ik ze denken, ik heb de boel hier zonder woorden gewoon helemaal onder controle. Waar ik wandel, wandelt mijn roedeltje mee. Waar ik me neervlei voor mijn middagdutje (want daar is op zo’n vrije dag ook tijd voor) vleit mijn roedeltje zich neer. De César gaat nog gelijk krijgen met zijn rustige kalme assertiviteit: wat je uitstraalt krijg je terug.

Ze was nog net niet helemaal uitgedacht of ze kreeg mij, miss cruèl, in de gaten: rustig en ontspannen neergevleit in haar buurt, netjes uit haar persoonlijke zone, één van haar sleffers gepikt en lekker sabbelend… denkend: ‘Mijn liefste ontspannen bazinnetje, de César heeft ook gezegd: a dog keeps you with your feet on the ground’ J

Mijn taak als echte hond volbracht!