Nieuw toestel
Na de infoavond nog zitten napraten over een toestel dat Teamspirit graag nog zou willen. Zo'n wiebel ding... Fernand begreep het onmiddelijk.
Dank je,
Teamspirit
IceT is overleden
Ik wil jullie medelen dat onze IceT gisteren overleden is aan een hartstilstand!
3 prachtige jaren heeft hij ons gegeven, met duizenden mooien momenten en wandelingen zal hij voor altijd in ons hart blijven.
Ik dank hem voor zijn buitengewone goede karakter en graapige manier van zijn.Hij zal zekker nu met Texas en allen honden over de bloemenwei galopperen.
Ik mis hem verschrikkelijk veel!
Manon
Enjoy it!
Een hondsdolle zondag.....
Zondagochtend...de wekker gaat, want vandaag is 't om 10uur! Jaaja, als je
hondje maar làng genoeg het varken uithangt, dan krijg je gewoon een privé-les,
zomaar! Dat is nu teamspirit sè! Dus: één kleuter van 3 met haar pedaalfietske,
één tiener met een wave-board en één zevenjarige te voet met haar chacosse! En
dan natuurlijk onzen Bruce, die altijd de kop van 't gezin wil zijn, en alles
doet om voorop te kunnen lopen, m.a.w....hij trekt de armen uit de kom! Kortom een
zootje ongeregeld op de parking van de Vijverstijn.
Komt Guido daar met een fiets aanzetten! Is 't nog niet erg genoeg? Moet
ik daar met ons Bruce-je nog gaan tussen laveren???
Ja dus, want bij Guido doet Bruce alles als een hoogbegaafde die
maar een half woordje nodig heeft. Ik begin zwaar aan mezelf te twijfelen!! Aan
't beestje ligt het dus overduidelijk niet! Enfin, om een lang verhaal héél kort
te maken: na een uur kan ik het ook! Zoals op de TV « het zal je hond maar wezen »...en een hondenfluisteraar lost alles op.
Daarna staan op de nieuwjaarsreceptie de lekkerste koffiekoeken klaar en
genieten we de speech en het heuglijke nieuws van een nieuw babybaasje dat
binnenkort komt aanvliegen. (De ooievaar moet duidelijk van ver komen!)
Vervolgens is mijn Bruce-je het voorbeeld van de les en hoewel mijn staart
onmogelijk kan krullen voel ik mij de koningin te rijk!
Gewapend met een net-op-de-hondenschool-gekochte « fiets-leiband-geleider » (weet de naam niet), gaan we blijgemutst naar huis. Werner zet het
ding eerst krak-verkeerd waardoor de pedalen niet meer konden bewegen, maar
daarna prijkt het uitnodigend op mijn fiets! Eerst wat stormschade opruimen en
na wat hard labeur is 't zover: ik ga fietsen met ons beest! (Ik denk bij mezelf
dat hij dan heel moe zal zijn en zo kan ik dan lekker bekomen bij een
fantastische saunabeurt) Ik zet de sauna op en weg zijn wij. Het gaat
voooortreffelijk! We hebben beziens hoor! 't Is zo plezant dat we pas een uur
later weer thuis zijn. Ik zit nog geen 5 minuten in de sauna, of ik hoor
gestommel boven...Hoe kan dat nu, de kids zijn beneden een legohuis aan 't
bouwen?? De hond heeft 2uur les gevolgd + een uur gefietst???
MIS POES!!! Wat blijkt? Bruce die geen trap op gaat (had hem daar straks
voor de nieuwjaarsreceptie op de trap moeten sleuren!) speelt zo zot als
een orgel tikkertje-verhoog met Blush (de katin), BOVEN, in onze slaapkamers!!!
Halloooo?
En nu, élke keer als de deur op een kiertje staat, herhaalt hij als een
dolle peuter zijn nieuwe kunst en blinkend van trots staat hij bovenaan de trap!
Dus ja, dat heeft hij vanmorgen ook geleerd op de hondenschool...de trap!
Helaaaas!!!!!!!!!
Wie zei ook weer dat ze moe worden van zo'n fietstocht? En ik die dacht
dat ik plots superwoef in huis had...Hoewel ik op mijn slaapkamer geen privé-les
hoef...Hoe leren we dàt nu weer af???????????
Groetjes,
Gill
Beste wensen
Vanwege Karel en Rebecca
Vanwege Stefan, Linda en Jochem
